Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19246 K.2016/375

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebligatın sanığın mernis adresine çıkarılması gerekirken, usule aykırı olarak sorguda bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz istemi öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin suça konu aracın hileli hareketlerle teslim alındığı tarih olan 29/08/2007 tarihi olması gerekirken 28/08/2007 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ... ile aynı davada yargılanan ve hakkında mahkumiyet hükmü verilen ..., katılan tarafından satış ilanı verilen araç için 12.600 TL'lik fiyat üzerinde anlaştıkları ancak sanık ve arkadaşı hileli yollarla satış bedelinin tümünü katılana vermeyip katılandan yine hileli yollarla temin ettikleri satış vekaletnamesi ile aynı gün aracı ...'e sattıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de; hapis cezasının kanuni sonucu olan bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.