Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19300 K.2015/6057

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın tutuklu kaldığı zaman diliminde yanında çalışan elemanı olan sanığın tanıkların huzurunda tutanakla katılana ait iş yerinden 74 adet cep telefonu makinesini alarak, bunlardan 20 adedini sattığı, ancak sattığı telefon makinelerinin parası ile kalan cep telefonu makinelerini katılana iade etmeyerek hizmet ilişkisi nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık ile katılanın işyerinde ortak oldukları, katılanın işlediği bir suç nedeniyle cezaevine düşmesi üzerine işyerinde kalan malların sanığa verildiği,

sanığın da işyerinin vergi ve prim borçları nedeniyle bir miktarını mahsup ettiği kalan kısmını iade ettiği devir olgusunu inkar etmediği, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu unsurları itibariyle oluşmayan hizmet ilişkisi nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararının sanık müdafiince vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,