Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19405 K.2015/7589

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. K.. müdafiinin 20.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunduğu, CMK’nın 42. maddesine göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde, inceleme yetkisinin Yargıtay ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın savunmasında belirttiği adrese önceden yapılmış bir tebligat bulunmaması ve adres araştırması yapılmadan doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre çıkarılmış bir tebligat olması nedeniyle mahkûmiyet hükmünün tebliğine ilişkin 05.03.2015 tarihli tebligat işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle hükümlünün eski hale getirme isteminin yerinde olduğunun kabulüyle, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların ticaret ile uğraştıkları ve ortak oldukları, katılan D.. T..'nin suç tarihinden bir kaç hafta önce, bir arkadaşı aracılığıyla sanık M.. E..'yi hayvan almak için aradığı ve görüşmeyi kararlaştırdıkları, katılanların 02/01/2013 tarihinde ilk olarak H.. İlinin A.. İlçesine, ardından sanık M..'in yönlendirmesi sonucu K..

İlçesine gittikleri, burada sanık M.. ile buluştukları, hayvan ticareti hususunda bir süre sohbet ettikleri, ardından kendisini "İ.." olarak tanıtan sanık A..'in araç ile katılanların yanına geldiği, bir süre sonra sanıkların çeşitli yerlerde bulunan hayvanları gösterme bahanesiyle katılanları alarak bir kaç ahıra götürdükleri, katılanların burada bulunan hayvanları beğenmediği, bundan dolayı tekrar K..

İlçesine döndükleri, sanık M..'in, katılanları K.. ilçesinde bulunan öğretmenevine yerleştirdiği, ertesi gün saat 10:30 sıraların sanık A..'in katılanların bulunduğu öğretmenevine geldiği, yine hayvan bakma bahanesiyle katılan İsa'yı alarak A.. ilçesinde bulunan bir hayvan ahırına götürdüğü, katılan İ..'nın burada bulunan hayvanları beğendiği, bunun üzerine sanık A..'in, katılan İ..'ya beğendiği hayvanların İ..

İlçe Tarım Müdürlüğünde kayıtlı olduğunu, bundan dolayı satış işlemlerinin İ.. İlçesinde yapılması gerektiğini söylediği, ardından katılan İ.. ve sanık A..'in Kırıkhan ilçesine döndükleri, burada bulunan katılan D.. ve sanık M..'i yanlarına alarak K.. PTT Şubesine gittikleri, katılan İ.. ile sanık M..'in saat 15:20 sularında postaneye girdikleri, İ..'nın hayvan alımına karşılık ödeyeceği 34.500,00 TL'yi çektiği, akabinde İ..

İlçe Tarım Müdürlüğü önüne geldikleri, A.. ve İ..'nın araçtan indiği, bu esnada açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemeyen meçhul kişinin, katılan İ.. ve sanık A..'i elinde bulunan dosya ile karşıladığı, hayvanların satımına ilişkin işlemler konusunda kendilerine yardımcı olacağını, bunun karşılığında 2.000 TL masraf çıkacağını söylediği, katılan İsa'nın 2.000 TL parayı meçhul kişiye ödediği, ayrıca meçhul kişinin elindeki dosya içerisinde yer alan üç evrak ile nüfus cüzdanı fotokopisinin üzerine imza attığı, şahısların 15 dakika sonra buluşmak üzere olay yerinden ayrıldığı,

katılan ve sanıkların geldikleri araca bindikleri, sanık A..'in hayvanlara ilişkin evrakların tamamlandığı ve hayvanların araca yüklendiğinden bahisle katılanlardan parayı talep ettiği, bunun üzerine katılanların 32.500 TL parayı sanık A..'e teslim ettikleri, bir süre sonra A.. ile katılan İsa'nın satış işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığını kontrol etmek üzere tekrar İ..

İlçe Tarım Müdürlüğüne gitmek üzere yola çıktıkları, sanık A..'in, katılan İsa'ya büfeden sigara almasını rica ettiği, İsa'nın sigara alıp döndüğünde sanık A..'in olay yerinden kaçtığını fark ettiği, bunun üzerine hemen diğer katılan D..'ı telefon ile arayarak durumu haber verdiği ve katılan D.. ile sanık M..'in beklediği lokantaya gittiği, burada sanık M..'in, sanık A.. ile görüştüğünü, A..'in beş dakika sonra yanlarına geleceğini söylediği,

akabinde lavaboya gideceği bahanesiyle ayrıldığı ancak aradan uzunca süre geçmesine karşın geri dönmeyince katılanların tuvaleti kontrol ettiklerinde sanık M..'in de kaçtığını fark ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.