KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/19439 E., 2016/11006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, tehdit
- Hüküm
- TCK'nın 151/1, 62, 53/1, 58 maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası,
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 106/1-1.cümle, 62, 53/1, 58 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın, arkadaşı olan şikayetçi ...’e aracını birkaç defa emanet olarak verdiği, olay günü sabah aracın bütün lastiklerinin patlatılmış olduğunu görünce şikayetçiyi çağırdığı, polis ekibinin araçta inceleme yaptığı sırada şikayetçinin telefonuna sanığın “Canımı sıktın, seni de patlatacağım” şeklinde bir mesaj gönderdiği, mesaj içeriği dikkate alındığında sanığın aracın lastiklerini de patlatan kişi olduğu iddia olunan olayda;
Sanığın savunmaları, katılan ve şikayetçi beyanı, mesaj ve görgü tespit tutanakları ile tüm dosya kapsamından tehdit ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen 3. alt bendi ile TCK’nın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması ile aynı Kanunun 34. maddesi
ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin metinden çıkartılmış olması ve sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında, söz konusu kanun değişikliklerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/19439, K. 2016/11006, 21 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama