Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/195 K.2015/22

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için, başkasına ait olup da, muhafaza etmek ve belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devri olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Mağdur Birkan'dan cep telefonunu isteyen suça sürüklenen çocuk İlhan'ın, mağdurun cebinden çıkardığı telefonu elinden çekerek aldığı ve bir süre sonra iade edeceğini söylediği; mağdurun da bu durumu kabul ettiği, böylece suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, oluşa suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, mağdurun beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 11. fıkralarına göre; çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği, ödenmeyen adli para cezasının tahsili için ilamın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahallin en büyük mal memurluğuna verileceği ve bu makamlarca da, söz konusu para cezasının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edileceğinin düzenlenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair ihtarda bulunulması suretiyle emredici hükümlere aykırı şekilde karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155. maddesi kapsamında verilen 660 TL ve 60 TL'nin toplanmasına karar verilerek neticeten 720 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/1, 168/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 3 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince verilen 1 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılmasına; hükmün ilgili kısmından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine" ilişkin bölümün çıkartılmasına, ve ayrıca hükümden “sanığın neticeten 720 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin kısmın çıkartılarak,

.