Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19610 K.2016/1225

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen 03.12.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 17.9.2014 tarihli vekâlet ücreti istemine yönelik temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz istemine gelince;

Sanık ...’in, katılan ...’ya ait çalıntı çekleri belirlenemeyen biçimde doldurup arkasına kendi cirosunu yazarak başka kişilere alışveriş karşılığında vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın aynı zamanda suça konu çeklerde lehtar olarak yer alan şirketin de temsilcisi olduğu, çekleri bir şirketinden diğerine ciro ettiği, ödeme için ibraz ettiği, çekin karşılığının bulunmaması üzerine avukatına verdiği, avukatının yanında çalışanı aracılığıyla ödeme için bankaya sunduğu, suça konu çeklerin karşılığı olmadığı anlaşılınca icraya konulduğu, katılanın suça konu çeklerin çalındığını ve sanığı hiçbir şekilde tanımadığını belirtmesine karşın, katılan ile sanık arasında acentelik sözleşmesinin bulunduğu, daha önce aralarında ticari ilişki bulunduğunu gösteren ödenmiş çekler ile fatura ve belgelerin mevcut olması karşısında;

sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.