Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19746 K.2015/7802

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık ...hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçeli karar 06/05/2015 tarihinde bizzat kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen sanığın yasal süresi geçtikten sonra 26/06/2015 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 07/07/2015 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde sahte çeki mal alımı karşılığında katılana vererek söz konusu suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın söz konusu suçu işlediği sabit olup nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Resmi belgede sahtecilik suçu açısından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

b)Nitelikli dolandırıcılık suçu açısından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle 10 bin TL fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılarak yerine ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 60.000TL karşılığı 3000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,