KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1981 E., 2015/520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.
Şikayetçi ...’in, Akyurt İlçesi ... Köyü ... parselde bulunan taşınmazının satılması için emlak işiyle uğraşan sanık ile anlaştığı ve buna bağlı olarak sanığa düzenleme şeklinde vekaletname verdiği, suça konu taşınmazın piyasa değerinin 35.000.00-40.000.00 TL civarında olduğu, sanığın bu vekaletnameye dayanarak taşınmazı İlen ...Üretim San. Tic.
AŞ isimli şirkete satış bedelini 1.100.000.00 TL göstererek sattığı, 1.100.000.00 TL bedelin yüksek miktarda vergiye sebep olacağı bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda, sanığın kamu kurumlarından olan Tapu Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan tapu senedini kullanarak,katılanın sanığa düzenleme şekinde verilen satış vekaletnamesini ile arsayı gerçek değerinin çok üstünde satarak haksız menfaat temin etmiş olması karşısında;
eylemin, 5237 sayılı TCK' nun 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1981, K. 2015/520, 9 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama