Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19814 K.2015/7733

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Ö..

Ç..'nu suç tarihinde ev telefonundan arayan iki kişi kendilerini polis memuru ve savcı olarak tanıtarak "kuyumcu soygunu oldu, bir yıldır takip ediyoruz, köyün etrafını sardık, kimseye haber verme, telefonunu daima açık tut, ziynet eşyalarını hazır et, gelip bakacağız." dedikleri, ardından tekrar aranan katılan Ö..'den operasyonun sağlıklı yürümesi için ziynet eşyalarını bir çantaya koymasının ve teslim etmesinin istendiği, bunun üzerine katılan Ö..'in evde bulunan ziynet eşyalarını bir çantaya koyarak haber beklediği,

gelen üçüncü telefon üzerine katılan Ö..'in elinde çanta olduğu halde belirtilen yere gittiği sırada sanığın çantayı alarak olay yerinden uzaklaştığı ve iki gün sonra ziynet eşyalarını kuyumcu olan tanık M.. K..'e bozdurduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve dairece düzeltilen husus dışındaki hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,