Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1988 K.2015/3033

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karı koca olan her iki sanığın birlikte hareket ederek ve aynı yöntemi kullanarak, “...“ isimli internet sitesine bilgisayar satışı için ilan veren katılanlarla irtibat kurarak bilgisayar almak istediklerini belirtip eve çağırdıkları, eve gelen katılanlardan çocukları için bilgisayar alacaklarını söyleyerek ve güven uyandırarak bilgisayarlarını teslim aldıkları, kimi katılanlara bir miktar kaparo verdikleri ve kalan kısmı için de kısa sürede ödeyeceklerine ilişkin vaatte bulundukları, katılanları bir süre oyalayarak bilgisayar bedelini ödemedikleri; böylece dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,