Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19950 K.2016/10743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların kendilerini emniyet müdürü ve Cumhuriyet Başsavcısı olarak tanıtarak, katılanı aradıkları, adına 18 hat çıkarıldığını ve iki hattın çalıştığı yere yakın yerde kullanıldığını, Vakıfbank'ta adına 40.000 TL kredi çekildiğini beyan ederek bildirecekleri hesap numarasına 40.000 TL yatırması durumunda hatların iptal olacağını, hayatının tehlikede olması sebebiyle bankanın önünde bir polis ekibinin kendisini karşılayacağını söyledikleri, bu amaçla Bitlis İl Emniyet Müdürlüğü santral hattını arayarak kendilerini Cumhuriyet Başsavcısı olarak tanıtıp Vakıfbank'ta bir paketi olduğunu söyleyerek bir ekibin gönderilmesini talep ettikleri,

bankaya giden ve tanık olarak mahkememiz huzurunda dinlenen polis memurlarının olay yerine geldikleri, memurların olaydan şüphelenerek Bitlis Cumhuriyet Başsavcısının korumasını aramaları sonucunda olayın ortaya çıkması üzerine katılanı kredi çekmek üzereyken uyardıkları, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettikleri iddia edilen olayda;

Haksız elde edilen menfaatlerin tahsilinde bankanın ödeme vasıtası olması nedeniyle TCK'nın 158/1-f maddesinde belirtilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu haliyle sanıkların eylemlerinin polis memurlarının aracı olarak kullanılmaları nedeniyle TCK'nın 158/1-d maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...’in tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,