Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1997 K.2015/3687

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek şikayetçi ...'in ... Bankası Kartal Şubesi nezdindeki hesabına ait görünen, 27/10/2008 düzenleme tarihli, keşide yeri İstanbul olan, 30.000 TL bedel içeren ve tüm dosya kapsamına göre tamamen sahte oluşturulduğu anlaşılan çeki, bir ticari alışverişe istinaden aldıkları üzüm karşılığında katılan ...'a vererek haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdaafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların katılan ile yaptıkları pazarlık çerçevesinde 28.000 TL bedelle üzüm satın alma konusunda anlaştıktan sonra 8.500 TL parayı katılana peşin olarak ödedikleri kalan 19.500 TL için söz konusu 30.000 TL bedelli sahte çeki katılana verdiklerinin sabit olması karşısında;

sanıklar haklarında 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 19.500 TL ve haksız menfaatin iki katının 39.000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip, sanıkların, ''1.950 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 1.625 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek suretiyle netice olarak 32.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına'' şeklinde uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanıklar haklarında doğrudan adli para cezasına hükmedilmek suretiyle neticesinde sonuç olarak 39.000 TL adli para cezası verilerek 6.500 TL fazla para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hükümlerde yer alan adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerlerine, ''sanıkların, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, f-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 39.000 TL karşılığı 1950 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1625 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,