Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20045 K.2016/17

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile telefonla iletişime geçerek, adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanının başkaları tarafından kullanılması suretiyle bankalardan kredi çekildiğini ve bu nedenle hakkında soruşturma başlatıldığına dair yalan söyleyen sanığın, bu duruma inanan katılandan, sözde soruşturmanın selameti için evinde bulunan para ve ziynet eşyalarını bir poşete koyup balkondan atmasını istediği katılanın, bir poşetin içerisine koyduğu 1.000 TL para ile muhtelif ziynet eşyalarını balkondan atması üzerine de sanık tarafından alınarak haksız menfaat temin edildiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, yakalama tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,