KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/20286 E., 2016/833 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hakaret, mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Katılan sanık ... hakkında;
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 100 gün karşılığı 2.000 TL adli para cezası (3 kez) TCK'nın 125/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 105 gün karşılığı 1.740 TL adli para cezası TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 100 gün karşılığı 2.000 TL adli para cezası TCK'nın 106/1-1. Cümle, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası Katılan sanık ... hakkında; tehdit ve hakaret suçlarından Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık ...'ın; 17.05.2010 tarihli temyiz dilekçesi kapsamından sadece kendi hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği, katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin ise olmadığı belirlenerek mühasıran katılan sanık ... hakkında yapılan incelemede;
1-Kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen
geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Tehdit suçundan kurulan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan sanığın, kavga sırasında temyize gelmeyen diğer katılan sanık ...'ye hitaben "bitireceğim seni" şeklindeki beyanının tehdit suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/20286, K. 2016/833, 4 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama