Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20337 K.2015/7830

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/02/2015 tarihli ve 2014/78526 soruşturma, 2015/6151-5043 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun’un 174. maddesi gereğince iadesine dair İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/133 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir Ağır Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/09/2015 Gün ve 18306/58913

sayılı Kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/10/2015 gün ve 2015/313842 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde; Dosya kapsamına göre; İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli kararı ile daha önceki iddianamenin iadesi sebebi olarak gösterilen eksikliklerin tamamlanmadığı ve sanığın araç ile ne kadar mesafe katedip bu mesafede ne kadar tüketim yapabileceği hususunda bilirkişi raporunun aldırılmadığından bahisle iddianamenin iadesine, keza itirazın da reddine karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 174/4. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir.

İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianame iadesi yoluna gidilemez” amir hükme ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca ilk iade nedeni olarak gösterilen eksiklikler giderilerek iddianame düzenlenmesine rağmen, ilk iade kararında gösterilmeyen bir neden olan sanığın araç ile ne kadar mesafe katedip bu mesafede ne kadar tüketim yapabileceği hususunda bilirkişi raporunun aldırılmadığından bahisle iddianamenin ikinci defa iade edilemeyeceği dikkate alınmadığı gibi,

5271 sayılı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince soruşturma evresi sonucunda toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması durumunda Cumhuriyet başsavcılığınca iddianame düzenleneceği, delillerin yeterli olmaması hâlinde beraat karan verilebilecek olması karşısında somut delillerin yeterli olmaması halinde beraat kararı verilebilecek olması karşısında somut delillerin toplanmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilemeyeceği nazara alınmaksızın, itirazın kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ