Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20389 K.2015/7613

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan A.. F..’ın olay tarihinde hamile ve doğum yapmak üzere olduğu, bunun üzerine sanık Aynur’un kaynı olan sanık H.. F..’ın durumu tanıdıkları olan sanık Y.. N..’a bildirdiği, sanık Yılmaz’ın da eşi sanık F.. N..’a ait sağlık karnesini diğer sanıklara verdiği ve doğumun bu sağlık karnesi kullanılarak gerçekleştirildiği, bu şekilde sanıkların iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda ;

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumsuz karar verilen şikâyetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca mahkemenin katılma kararının reddine dair kararı kaldırılarak ve şikayetçi vekilin kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın suçta kullanılan sağlık karnesinin başkasına ait olduğunun görevlilerce basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, sanıkların eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı, bu nedenle olayda dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarının unsurlarının oluşmadığından sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.