Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20478 K.2016/760

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, daha önce çalmış olduğu araç ile, suç tarihinde saat 09.30 sıralarında, yolda yürümekte olan katılan ...'ın yanına yaklaşarak, gideceği yere bırakabileceğini söyleyerek katılanın araca binmesini sağladığı, ardından da araçta teyp olmadığını söyleyerek müzik dinlemek için katılan ...'ın Samsung marka cep telefonunu alarak ön konsola koyduğu, akabindede yol üzerinde bir cami önünde durarak katılan ...'dan bidona su doldurup gelmesini istediği,

katılan ...'ın da su doldurmak için araçtan indiği sırada suça sürüklenen çocuğun cep telefonu ile olay yerinden uzaklaştığı, suça sürüklenen çocuğun bu kez aynı gün saat 14:00 sıralarında yolda yürümekte olan katılan ...'in yanına yaklaşarak, gideceği yere bırakabileceğini söyleyerek katılanın araca binmesini sağladığı, daha sonrada araçta teyp olmadığını söyleyerek müzik dinlemek için katılan ...'in Nokia marka cep telefonunu alarak ön konsola koyduğu, akabindede aracın arızalandığını söyleyerek aracı katılan ...'den itmesini istediği,

katılan ...'in aracı itmek için araçtan indiği sırada suça sürüklenen çocuğun cep telefonu ile olay yerinden uzaklaştığı, suça sürüklenen çocuğun bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle her iki katılana karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağının değerlendirilmesi açısından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “30 gün” olarak tayin edilmesi,