Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/20612 K.2016/4953

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... ve ...'in komşu oldukları, aralarında daha önce yüksek ses ile müzik dinleme nedeni ile husumet bulunduğu, suç tarihinde ...'nin kendisine ait olan ... plakalı araç ile seyir halinde bulunduğu sırada ...'in balkondan araç üzerine taş atmak suretiyle aracın tavan sağ kısmının çökmesine neden olduğu, bunun üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, bu tartışmanın bir süre sonra tarafların ailelerinin de dahil olması ile kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında ...'nin, ... ve ...'ye, ...'in de ...'ye vurarak darp etmek suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde birbirlerini yaraladıkları, katılan sanık ...'nin bu surette iki kez yaralama, katılan sanık ...'in de yaralama ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Katılan-sanık ... hakkında, ... ve ...'ye yönelik kasten basit yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Katılan-sanık ...'nin yokluğunda verilip, savunmasında beyan ettiği adresinde 14.05.2014 tarihinde tebliğ edilen, 17.04.2014 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 26.05.2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılan-sanık ... hakkında, ...'ye yönelik mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Katılan-sanık ...'in balkondan taş atmak suretiyle ...'nin aracına zarar verdiği, ayrıca çıkan kavga esnasında da ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, katılan ve tanık beyanları, olay yeri tespit tutanağı, fotoğraflar, adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mala zarar verme ve kasten basit yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, mahkeme gerekçeli kararında katılan sanık hakkında seçenek cezalardan neden hapis cezasını tercih ettiği ve erteleme hükümlerini neden uygulanmadığı hususunda yasal ve yeterli gerekçe ile açıklamada bulunması karşısında tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

İnceleme konusu yaralama eylemlerinin, katılan-sanık ... tarafından, diğer katılan-sanık ...'nin aracına taş atması üzerine çıktığı, dolayısıyla ilk haksız eylemin katılan-sanık ... tarafından gerçekleştirildiği dikkate alınmaksızın, yaralama suçundan haksız tahrik indirimi yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ve müdafiisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,