Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2068 K.2015/3291

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde müştekinin pazarda yürüdüğü sırada yanına gelerek yardıma ihtiyacı olup olmadığını sorup, durumu iyi olmayan ailelere yardım yaptığını ifade ettiği, dul ve ihtiyacı olan müştekinin sanığın bu sözlerine inandığı, bunun üzerine sanığın müştekiye odun ve kömür göndereceğini belirterek 50 TL peşin para vermesini istediği, müştekinin kendisine başkaları tarafından verilen 200 TL parayı çıkarıp 50 TL vermek istediği, parayı gören sanığın müştekiyi ikna edip 200 TL parasını alıp olay yerinden ayrıldığı, müştekinin beklemesine rağmen eve yakacak yardımının gelmediği gibi, para yardımında da bulunulmadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.