Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2086 K.2015/3271

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin Erenköy'de bulunan mağazasında mağaza müdürü olarak çalıştığı, çalıştığı dönem içerisinde mağazanın kasasında bulunan ve şirketin muhasebe birimlerine iletilmesi gereken paraları farklı zamanlarda uhdesine geçirdiği, yine mağazada bulunan giyim eşyalarını izinsiz olarak kullandığı anlaşıldığından hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK. 51. maddesi uyarınca yalnız hapis cezası ertelenebileceğinden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasını da kapsar şekilde erteleme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi,