Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2093 K.2015/3354

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kendisine ait aracın satışı konusunda sanık ile anlaştıktan sonra aracın devri için notere gittiklerinde araç üzerinde rehin tesis edilmiş olduğunu öğrendikleri ve bu sebeple aracın devir işlemlerinin gerçekleşmediği, bunun üzerine sanığın aracı eşine göstereceğini söyleyerek iki saatlik bir süre için aracı şikayetçiden ödünç almasına rağmen belirtilen süre içerisinde teslim etmediği ve aracın kolluk marifetiyle şikayetçiye iade edildiğinin iddia edildiği somut olayda, sanık, tanık ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,