Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2123 K.2015/3416

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun kendisine ait kamyonunun motorlu taşıtlar vergisinin taksitlerinin yatırılması ve otomobilinin de hurdaya ayrılması için sanık ...'e, anne ve babası aracılığıyla elden 2.400 TL para vermesine rağmen, sanık ...'in aralarındaki anlaşma gereğince kamyonun motorlu taşıt vergilerini yatırmadığı gibi otomobilin de hurdaya ayrılmasına ilişkin işlemleri yapmadığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,