Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2144 K.2015/802

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kardeşinin oturmakta olduğu evi bir ay içinde boşaltılacağını söyleyerek katılana kiralayarak kira sözleşmesi yaptıkları ve sanığın katılandan 425 TL bir aylık kira bedeli ve 400 dolar depozito aldığı, ancak aradan zaman geçmesine rağmen evi teslim etmediği, bu suretle sanığın hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp onun zararına olarak kendisine yarar sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,