Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2410 K.2015/1914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

06/10/2011 günlü gıyabi mahkumiyet hükmünün, sanığın 03/07/2011 tarihli sorgusunda bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi kapsamında 16/11/2011 tarihinde tebliğ edildikten sonra, dosyaya intikal eden el yazılı belgede, posta dağıtıcısının 2 no'lu haber kağıdını binanın kapısı yerine posta kutusuna yapıştırdığını belirtmesi, alınan beyanında söz konusu yazının kendisine ait olduğunu ifade etmesi karşısında, tebligatın usulsüz olduğu ve bu duruma dayanarak sanığın 24/01/2012 havale tarihli temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip tebliğnameye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığın, keşidecisi ... olarak görünen 1.850 TL bedelli çeki sahte bir şekilde düzenleyip ciro ettikten sonra aldığı mal karşılığında katılana verdiği, katılan tarafından çekin tahsili amacıyla bankaya ibrazı sırasında çekin çalıntı olduğunu öğrendiğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.