Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2425 K.2015/3824

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılan ...'in aracının satışı için internete ilan verdiği, bu ilanı gören sanık ...'un katılanı telefonla arayarak, “Ankara'da yüksek hızlı tren hattında çalıştığı için il dışına çıkamadığını, arabayı alacağını, kendisi adına düzenlenmiş vekaletnameyi Ankara'ya getirmesini, yol masraflarını karşılayacağını” söylediği, bunun üzerine katılanın sanık ... adına düzenlettirdiği vekaletname ile Ankara'ya geldiği, sanıklar ... ve ... tarafından karşılandığı, sanık ...'un, adına düzenlenmiş vekaletnameyi inceledikten sonra aracın güneşlik kısmına ruhsat ile birlikte koyarak, katılanı yemeğe götürüp güven sağladığı,

ardından sanık ...'un parayı alıp geleceğini söyleyerek diğer sanık ...'ı katılanın yanında bırakarak, içerisinde vekaletname olan katılana ait araç ile lokantadan ayrıldığı, bu sırada lokantada kalan ...'ın katılana güven veren konuşmalar yaptığı, bu arada sanık ...'un katılan ile telefon görüşmesi yaptığı ve bankada sıra beklediğini söyleyerek zaman kazandığı,

daha sonra katılana ait aracı diğer sanık ...'e noter aracılığı ile sattığı, bu surette sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, sanıkların başlangıçtan itibaren, fikir ve eylem birliği içerisinde, satış bedelini ödememek üzere aracı katılan ...'den almak suretiyle hile ile kendilerine menfaat temin ettikleri anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.