Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2439 K.2015/4192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka bir davada taraf olan katılan ... ile bir vesile ile tanışan sanığın, avukat olan katılan ...'i tanıdığını, davasını takip ettirebileceğini buna karşılık 2.500 TL ödemesi gerektiğini söyleyerek anlaştığı ve ...'ten, durumdan haberi olmayan katılan ...'e verilmek üzere vekaletname ve toplamda 2.200 TL para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; TCK'nın 51. maddesi uyarınca sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ve bir infaz kurumu olarak düzenlenen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezasından az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,