Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/246 K.2015/1366

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın fatura tahsilat programını kendisini ...n olarak tanıtan sanığa sattığı, aralarında sözleşme yapıldığı, sanığın 30/07/2008 ödeme tarihli 3000,00 TL bedelli ...n emrine düzenlenen borçlu ad ve adresi ile tanzim tarihi yazılı olmayan bir adet senedi katılana verdiği, sanığın farklı isim ve adres bildirmek suretiyle senedi ve sözleşmeyi imzaladığı, bu şekilde sanığın hileli davranışlarla katılanı aldatıp dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın gerçekte isminin ... olmasına rağmen kendisini ...da tanınan ...n olarak tanıttığı, faturabank bayiliğini devrettiğine dair sözleşmeyi katılan ile bu isimle imzaladığı, devir bedeline karşılık ...n adına imzaladığı lehdarı ...n olan senet verdiği, senedin de ödenmediği, bu suretle sanığın kendisini ...n olarak tanıtıp yine bu isimle düzenlediği senet karşılığında katılandan suça konu ve 3.000 TL değerindeki programı aldığı, bu suretle katılanın zararına kendisi yararına menfaat sağladığı anlaşılmakla, üzerine atılı suçtan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,