Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2542 K.2015/3070

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’ın olay tarihinde gece saat 04.00 sıralarında aracı ile ... ilçesinden Muğla istikametine doğru seyir ederken aracının lastiğinin patlaması sonucu aracını yol kenarına çekip lastik değiştirmeye çalıştığı, bu sırada müştekinin yardım için yanına gelen sanık ... ile aynı davada yargılanan ve ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilen ...'ya ışık tutması için kendisine ait cep telefonunu verdiği ancak sanığın cep telefonunu iade etmeden olay yerinden ayrıldığı ve bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılandan ışık tutup iade etmek üzere aldığı cep telefonunu geri vermeyerek uzaklaşması şeklinde sübut bulan eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,