Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/256 K.2015/1718

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın oturduğu eve yeni taşındığı, mutfakta iş yaparken kapının çaldığı, katılanın eve yeni taşınmış olması nedeniyle komşularını henüz tanımadığı, gelenlerin de komşuları olduğunu düşünerek kapıyı açtığı, kapıda sanık ...'i ve yanındaki bayanı gördüğü, katılana iki kişiden birinin “yanımdaki kadın hamile ona para takarsan çocuğunun dünyada ömrü uzun olur dünyada kalır” deyip 100 TL istediği ancak katılanın 1 TL verdiği, katılanın söz konusu kişilerin komşusu olduklarını düşünerek içeriye davet ettiği, sanığın ve yanındaki bayanın içeriye girdiği, bu kişilerden birinin aniden salavat getirmeye başladığı, “Allah Allah.

Bu evde nazar var, üstünde nazar var, sen ayakta zor duruyorsun, evde her şey var, sende ve evde nazar var, huzursuzluk ondan çıkıyor” dediği, katılan ve katılanın eşiyle ilgili daha önceden öğrendiği şeyleri katılana sıralamaya başladığı, bunun üzerine katılanın kendi beyanına göre ‘Hızır geldiğini’ düşündüğü, daha sonra sanık ... ile yanındaki bayanın katılandan ip istediği, katılanın ipi getirdiği, katılana “evinde sarı var” dediği, katılanın da “sarı ne demek” deyince “altın var” dediği, katılanın da “Allah biliyor senden neden saklayayım” dediği,

yine katılanın beyanına göre karşısında kişinin "Hızır" olduğunu düşündüğü için onun bilmesini normal karşıladığı, altınları alıp sanık ... ve yanında bulunan bayanın eline verdiği, altını alan sanığın ve yanındakinin altını bohçanın içerisine koydukları, katılana da “elbiseni bu bohçaya koy” diyerek daha sonra bohçayı başka odaya

kapattıkları ve katılana “on iki saat boyunca bu odaya girme, girersen evinden bir kişi ölür, sakın açma” dedikleri, katılanın da bu hususu kabul ettiği, o esnada katılanın oğlunun geldiği, katılanın oğlunun geldiğini gören sanığın ve yanındaki bayanın evden hızla ayrıldıkları, giderken katılanın kendilerine teslim ettiği altınları da alarak ayrıldıkları, sanığın ve yanındaki kimliği belirlenemeyen bayanın fikir ve eylem birliği içerisinde katılanın “Allah”, “salavat getirmek”, “Hızır” ve “nazar” gibi dinî inanç ve motifler kullanarak katılanın altınlarını aldıkları anlaşıldığından TCK’nın 158/1-a maddesi uyarınca dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,