Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/260 K.2015/935

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; Davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikâyetçilerin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, şikâyetçiler vekilinin temyiz inceleme isteğinin gibi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın, ... adına tescilli ancak katılana ait aracına müşteri olduğu, bu sebeple diğer sanık ... ile birlikte ... ilçesine gelerek 24.500,00 TL'ye aracın satışı konusunda katılanla anlaştıkları ve aracın devir işlemleri için notere gittikleri, katılanın araç bedelini... şubesindeki hesabına yatırılmasını istediği, bunun üzerine sanık ...'ın babası olduğunu söylediği bir şahsı telefonla arayarak paranın bankaya yatırılması konusunda yönlendirdiği ve hemen sonrasında banka şubesinde görevli olduğu söylenen bir şahsa katılanı telefonda arattırarak paranın hesaba geçtiğine katılanı inandırdığı,

böylece katılanın ...'nin noterde aracın devrini vermesine izin verdiği ve yapılan satış sonrası aracın sanıklara teslim edildiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıklar savunması, katılan ve tanıklar beyanı, teşhis tutanağı, iletişim tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, TİB kayıtlarına göre diğer sanık ... tarafından kullanıldığı anlaşılan cep telefonundan katılanı banka görevlisiymiş gibi arattırıp araç bedeli olan paranın bankaya yatmadığı halde yattığına inandırarak katılanın araç devrini vermesini sağladığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek hileli hareketlerle menfaat sağladığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden sanıkların müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçe ile beraatlerine dair hüküm kurulması,