Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2652 K.2015/4711

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılanın müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanık ..., katılan ...'nu ...'ta bulunan bir otele güvenlik görevlisi olarak işe girmesi için yardım edeceğini söylediği ve değişik zamanlarda birden fazla haksız menfaat temin ettiği, bu suretle sanığın katılanı aldatmaya yönelik hileli hareketlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,