Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2670 K.2015/4225

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara ait işyerinde işçi olarak çalıştığı ve katılanlara verilmek üzere tanık ...'den teslim aldığı 1.500 TL'yi katılanlara vermeyip uhdesine geçirmek suretiyle güveni kötüye kullanılması suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Katılanlara ait işyerinde çalışan sanıkla katılanlar arasında hizmet ilişkisi kurulduğu dikkate alınarak, eylemin, TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturacağından sanığın TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfında ve değerlendirmede yanılğıya düşülerek TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Kabül ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulun'un 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,