Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2713 K.2015/4082

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksi şoförlüğü yapan şikayetçinin taksisine binen sanığın kuyumcuya gittiği, şikayetçiye beklemesini istediği, gelirken bir poşetle gelip altın satın aldığını, üzerinde döviz olduğunu, nakit parası olmadığını belirtip, şikayetçiden 350 TL para alıp kuyumcuya giderek beklemesini söyleyip gelmediği somut olayda sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından suçun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,