Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2781 K.2015/3992

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... A.Ş adlı şirket faaliyetleri kapsamında hizmet ilişkisi çerçevesinde kendisine tanımlanmış bölge içerisinde içki dağıtımı yapan ve bedellerini tahsil edip şirkete teslim etmekle yükümlü bulunan sanığın, şirketin yapmış olduğu incelemeler neticesinde teslim etmesi gerektiği halde toplamda 3.318,07 TL’lik içkinin zimmetinde bulunduğunun anlaşıldığı olayda hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi, öte yandan hükmün 9 numaralı fıkrasında yargılama giderlerinin sanığa yüklenmesine dair verilen kararın devamında “sarfına sebebiyet verilen yargılama giderinin 5271 sayılı Kanun'un 325/3 maddesi gereğince kamu üzerinde bırakılmasına” denilmek suretiyle çelişkiye düşülmüş olması,