Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2827 K.2015/3801

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'in katılan sanık ... ile yaptıkları yazılı sözleşme doğrultusunda katılan sanık ...'ın makinesini tamir etmek üzere teslim aldığı, tamir ettikten sonra teslim etmediği ve katılan sanık ...'ın da iş yerine giderek cebindeki bıçağı çıkararak katılan sanıkla tartıştığı ve bıçakla tehdit ettiği iddia olunan olayda;

1-Katılan sanık ...'in hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanıklar arasında imzalanan 30/01/2008 tarihli, tamir ücretinin ödenmemesi halinde makinenin teslim edilmeyeceğine dair şart, katılan sanık ...'in tamir ücretinin ödenmemesi nedeniyle makineyi teslim etmediğine dair savunması ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın Türk Medeni Kanununun 950. maddesinde tanımlanan hapis hakkını kullanmaktan ibaret eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturmayacağı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık ... hakkında adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

2-Katılan sanık ...'ın silahla tehdit suçu yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;Sanık ...'ın kişiliği olumlu bulunarak hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karşın, aynı gerekçelerle olumsuz kişiliğinden bahisle ve atılı suç ile ilgili dosyaya yansıyan somut bir zarar bulunmamasına karşın zararın giderilmediği gerekçe gösterilerek katılan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,