Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2893 K.2015/4658

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güney Ticaret ünvanlı ticarethanesi bulunan sanık ...'ın, mutfak eşyalarının pazarlamasını yaptığı, sanıklardan temyiz dışı sanık ...’un işyerinde pazarlama elemanı, ...’nın ise şoför olarak çalıştığı, sanıklar ... ve ...’un suç tarihinde ... ilçesine giderek karşılaştıkları katılanlara “... ilçesinde bir alışveriş merkezi açacağız, işsiz akrabanız varsa alalım” dedikleri, katılanların, çocuklarının işsiz olduğunu beyan etmeleri üzerine sanıkların “gelsinler müracaat etsinler, 700 TL maaş veririz” dedikleri,

ardından çekiliş yapacaklarını söyleyerek katılanlara kapalı zarf verdikleri ve katılan ...’a iki adet saat katılan ...'a da bir adet televizyon çıktığını söyledikleri, ardından çekiliş yapan kişilerin bazı ürünler alması lazım diyerek, katılanlara tost makinesi ile mutfak robotu sattıklarına dair 460 TL tutarındaki sözleşmeyi imzalattıkları anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin her iki sanık hakkında da adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,