Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/302 K.2015/1037

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...ili...mahallesinde Camii Yaptırma Derneği'nin sekreterliğini yapan katılanın yanına giderek cami inşaatında kullanılmak üzere ...

Orman İşletme deposunda bulunan keresteleri ucuz fiyata verebileceğini ancak resmi işlemleri orman köylüsü olan bir şahıs üzerinden yapmaları gerektiğini söylediği, bunun üzerine katılanın orman köylüsü olan tanık ...'ı çağırdığı, yanlarına cami imamı olan tanık ...'yı da alarak keresteleri satın almak üzere ...'ya gittikleri, sanığın katılana ''siz bekleyin ben orman köylüsü olan ...ile keresteleri almak için ...

Orman İşletme Müdürlüğüne gideceğim'' dediği, katılanın kereste parası olarak 1.900 TL parayı verdiği, sanığın bu paranın 100 TL'sini iade edip geri kalan parayı alarak tanık ...ile birlikte ilçe merkezine gittikleri, sanığın tanık ...'e ''sen burada çay ocağında beni bekle ben işlerimi halledip geleceğim'' diyerek yanından ayrıldığı ve geri dönmediği, bu şekilde hileli hareketlerle menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,