Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3063 K.2015/7987

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. Ö..’ün, temyiz dışı diğer sanık H.. K.. ile birlikte hareket ederek katılan A.. E..’ın ortağı olduğu şirkete ait gerçek çekin, aldatma yeteneğine sahip birebir sahtesini oluşturarak bu sahte çeki kendisinden mal almak istedikleri katılan M.. Ç..’e verdikleri, ancak çekin sahte olduğu çek sahibi firmanın katılan tarafından telefonla aranarak öğrenilmesi üzerine sanıkların güvenlik güçlerince suçüstü yakalandığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek daha az gün belirlenerek eksik adli para cezası belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.