Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3074 K.2015/4905

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, katılana ait şirkette torbalama görevlisi olduğu ve lehdarının katılan olduğu 22.09.2006 tarihli ve 6.266 TL bedelli çekin bedelini bankadan tahsil etmesine rağmen şirket kasasına aktarmayıp uhdesine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2002 tarih ve 95/252 sayılı kararı ile benzer diğer kararlarında açıklandığı üzere; mahkeme kararları gerekçeli olmalıdır. Gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçe, dosyadaki bilgi-belgelerin yerinde gösterildiğini gösterir biçimde geçerli, yeterli ve yasal olmalıdır.

Bir hüküm CMK'nın 230. maddesinde de gösterildiği şekliyle sorun, gerekçe ve sonuç kısımlarından oluşmalı, gerekçede suçun yasal unsurları başta olmak üzere sabit ve muhakkak sayılan olaylar ve eğer kanıt başka olaylardan çıkarılmış ise bunlar gösterilmeli, cezanın kaldırılmasını, arttırılmasını, indirilmesini gerektiren hususlar açıklanmalı hangi kanıtlara neden itibar edildiği, hangilerinin geçersiz sayıldığı, "denetime olanak verecek şekilde" vurgulanmalıdır.

Temyiz konusu mahkumiyet hükmünün gerekçesinde. CMK'nın 230/1. fıkrasının a, c ve d bentlerinde belirtilen hususlar denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden karar verilmesi,

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,