Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3172 K.2015/4027

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 05.08.2009 tarihinde mağdurlardan ...'in evine gelerek kendisini polis olarak tanıtıp sahte para kontrolü yaptığını belirterek mağdura ait 1.800 TL'yi alıp seri numarası ve sahte olup olmadığını inceleme bahanesiyle uzaklaştığı daha sonra 06/08/2009 tarihinde bu defa mağdur ...'e yine kendisini polis olarak tanıtıp sahte para ve altın kontrolü yaptığını söyleyerek, mağdura ait 4 adet küçük altını aldığı, mağduru kağıt kalem isteme bahanesi ile içeriye göndererek kendisinin de olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmakla sanığın her iki mağdura karşı ayrı ayrı hileli davranışlarla aldatarak kendisine yarar sağlamak sureti ile dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar şekilde sanık hakkında ayrı ayrı 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,