KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/3285 E., 2015/7983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2012/26171
- Mahkemesi
- Ünye Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/09/2011
- Numarası
- 2011/68 (E) ve 2011/190 (K
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Suç tarihi
- 01/01/2006
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
2797 sayılı Yargıtay Kanun'unun Dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir. 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağının belirtildiği,
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İddianame anlatımına göre; sanıklar hakkında, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı,
İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan nitelikli dolandırıcılık suçunun cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesinde üç yıldan yedi yıla kadar hapis; kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun cezasının ise aynı Kanun'un 204/2. maddesi uyarınca üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/3285, K. 2015/7983, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama