Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3295 K.2015/4215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in katılan ...’a ait Bursa İli Karacabey İlçesinde faaliyet gösteren ...

Oto Kiralama isimli işyerinden ... plakalı aracı bir günlüğüne kiraladığı, buna ilişkin olarak katılanın eşi ... ile sanık arasında 03/03/2011 tarihli oto kiralama sözleşmesinin imzalandığı, gün içerisinde sanığın arkadaşı olan ...’ın söz konusu aracın anahtarını sanığın bilgisi dışında aldığı ve bu araçla gezerken kaza yaptığı, bunun üzerine adı geçenin suça konu bu aracı tamir ettirmek üzere Bursa İline götürdüğü, yaşanan bu olay nedeniyle sanık ...’in bir günlüğüne kiralamış olduğu aracı kira süresi bitiminde katılana iade edemediği ve böylelikle üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

tanık olarak dinlenen ... isimli kişinin, “suça konu aracın yaklaşık bir ay önce ... isimli kişi tarafından tamir için kendisine bırakıldığına” ilişkin beyanına, bu beyanı destekler mahiyetteki sanık savunması ile kolluk görevlilerince tanzim edilen 22/04/2011 tutanak içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığa atfedilen güveni kötüye kullanma suçunun ancak kasten işlenebilen suçlardan olması, sanığın da elinde olmayan sebeplerle suça konu aracı katılana teslim edememiş olması karşısında somut olayda;

sanığa atfedilen güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağı, diğer yandan sanık ile katılanın eşi arasında düzenlenen oto kiralama sözleşmesinde sözleşmeye konu aracın kaza yapması

halinde aracı kiralayan kişiye yönelik mali sorumluluk doğurucu bir takım düzenlemelere yer verilmiş olduğu, buna göre katılanın söz konusu oto kiralama sözleşmesine dayanarak bu olay nedeni ile uğradığı zararın tazmin edilmesini sanıktan talep edebileceği anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tabliğnamedeki sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkum edilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.