Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3302 K.2015/5602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinden önce sanıklar şikayeçinin ...

Mermer isimli iş yerinde çalışmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinde sanık ...'ın şikayetçi ...'ye işe sokma vaadi ile sağlık raporu masrafı olarak 120 TL aldığı, daha sonra bir kahveye birlikte gittikleri, burada oturmaktayken kendisini ... olarak tanıtan temyiz dışı sanık ...'in geldiği ve şikayetçiye işe girmek için ehliyet gerekiyor, ehliyetin var mı diye sorması üzerine şikayetçinin olumsuz cevap verdiği, temyiz dışı sanık ...'in sana ehliyet alalım, 400 TL masraf gerekiyor dediği, şikayetçinin işe girme hevesi ile 1200 TL değerinde olan eşine ait bileziği getirip verdiği,

bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, savunma, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda şikayetçiye karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi,