Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3328 K.2015/6174

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekilerin evine giderek kendisini satış elamanı ve reklamcı olarak tanıttığı, müştekilere bilgisayar ve cep telefonu hediyesi olduğunu söyleyerek bedelinin çok üzerinde kozmetik ürünü sattığı ve hediye olarak taahhüt ettiği ürünleri Vestel firmasında alacaklarını söyleyerek müştekileri kandırdığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,