Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/334 K.2015/275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde.

Sanığın, olay tarihinde katılanın satış elemanı olarak çalıştığı iş yerine gittiği, isminin Nejdet olduğunu ve vergi dairesinde çalıştığını söyleyerek katılana, iş yeri sahibi olan Mehmet'i sorduğu, katılanın Mehmet'i telefonla arayarak sanıkla görüştürdüğü, sanığın, katılana Mehmet'in telefonda, vergi dairesindeki işlemler için gerekli olan ve kasada bulunan parayı alarak vergi dairesine götürmesini istediğini söylediği, bunun üzerine katılanın da kasada bulunan 700 TL parayı alarak sanık ile birlikte vergi dairesine gitmek için iş yerinden ayrıldığı,

kısa bir süre birlikte sanıkla gittikten sonra sanığın, kendisine "sen parayı bana ver ben yatırıp makbuzları size getiririm sen git dükkan kapalı kalmasın" dediği, bunun üzerine katılanın da parayı sanığa vererek iş yerine döndüğü, bu şekilde sanığın hileli davranışlarla katılanı aldatıp, katılanın ve iş yeri sahibinin zararına olarak, kendisine haksız bir yarar sağladığı anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.