Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3345 K.2015/6031

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan turizm firması ile aracılık sözleşmesi bulunan sanığın mağdurlar R.., B.., A.. ve Ş.. ile irtibata geçerek 2010 yılı Nisan ayı içerisinde Almanya'da yapılacak olan fuara götüreceğini vaat ederek, her bir mağdurdan 1.510'ar TL aldığı, daha sonra da tur taahhüdünü yerine getirmediği gibi mağdurlardan da aldığı paraları katılan ve mağdurlara iade etmediği, mağdurların zararının acentelik belgesi iptal edilmemesi için katılan şirket tarafından mağdurlara ödendiği, sanığın bu şekilde mağdurlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda,

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Dosya içerisindeki evraklardan, sanığın kendi adına kurduğu “www.fuarorg.com” isimli internet sitesi üzerinden fuar organizasyonu yaptığını ilan ettiği, mağdurlarında bu sitedeki bilgileri görüp sanık ile irtibata geçtikleri ve sanığın yine bu internet sitesi üzerinden kullandığı “[EPOSTA]” adresi üzerinden mağdurlar ile yazışma yapması ve fuar ücreti adı altında para alması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-g maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, yine dosya içerisindeki evraklardan, mağdurlar R.. ile Ş..'in yazışmaları ile baba oğul olan mağdurlar A.. ve B..'nın yazışmalarının birlikte yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın mağdurlar ile irtibata aynı anda mı yoksa farklı tarihlerde mi geçerek menfaat temin ettiği araştırılıp, neticesine göre mağdurlara karşı işlenen suçlar açısından teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın karar verilmesi,