Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3374 K.2015/4045

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kiralamış olduğu araç ile suç tarihinde Akşehir ilçesinde bulunan bir petrol istasyonundan yakıt alarak Çay ilçesine doğru hareket ettiği, ancak araca benzin yerine mazot konulması nedeniyle arıza yapması sonucu sanığın aracını Sultandağı'nda oto tamirciliği yapan katılan ...'e tamir ettirdiği,

katılan ve sanığın benzin istasyonuna giderek durumu yetkililere aktardıkları, istasyon yetkililerinin de faturayı getirmeleri karşılığında tamir masraflarını ödeyeceklerini belirttikleri, bunun üzerine katılanın iş yerine geldiklerinde sanığın parayı petrol istasyonundan alıp kendisine getireceğini hemde aracına yanlışlıkla konan mazotu iade edeceğini söyleyerek katılanı 220,00 TL'lik faturayı kesmeye ikna ettikten sonra fatura ve aracı aldığı,

benzin istasyonundan fatura karşılığı parayı almasına rağmen katılana ücretini ödemeden ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde

mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,