Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3426 K.2015/4163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'ın eşi olan mağdur ... ve oğlu olan sanık ... ile birlikte aynı ikamette yaşadıkları, diğer oğlu sanık ...'ın ise şehir dışında yaşadığı ve taraflar arasında anlaşmazlıkların bulunduğu, 22/10/2007 tarihinde, sanık ...'ın birlikte ikamet ettikleri evde bulunan buzdolabı, çamaşır makinası ve sobayı anne ve babasının rızası olmadan satarak güveni kötüye kullanma suçunu, katılan sanık ...'a hitaben sinkaflı sözlerle küfür ederek hakaret suçunu işlediği; sanık ...'ın da katılan sanık ...'a hitaben sinkaflı sözlerle hakaret edip, “senin bir tarafını kırarım, öldürürüm” diyerek tehdit ettiği.

30/06/2008 tarihinde ise katılan sanık ... ve sanık ...'ın birbirleriyle tartışarak karşılıklı sinkaflı sözlerle hakaret edip, birbirlerine vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıklarının iddia edildiği olayda;

1-... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un

3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-... hakkında hakaret suçundan verilen beraat, güveni kötüye kullanma ve hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık, tanık ve katılan beyanları, nüfus kaydı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ...'ın ...'a karşı iki farklı tarihte hakaret suçunu işlediğinin iddia edilmesi ve mahkeme tarafından 22/10/2007 tarihli eylemle ilgili beraat kararı, 30/06/2008 tarihli eylemle ilgili ise ceza verilmesine yer olmadığına dair karar vermiş olması karşısında, tebliğnamedeki aynı eylemle ilgili olarak iki farklı karar verilmek suretiyle hükmün karıştırıldığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.