Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3492 K.2015/6168

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aldığı malzemeler karşılığında 8.850 TL bedelli, gerçeğe aykırı olarak tanzim edilmiş olan çeki ciro ederek katılana verdiği, yapılan araştırmada tamamen sahte üretilmiş çek olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın katılana sahte çek vermek suretiyle menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, banka yazısı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın

çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının 885 gün karşılığı 17.700 TL olarak belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,