Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3520 K.2015/5841

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

M.. C.. İş Merkezinde büfe işletmekte olan ve buraya sayısal loto bayiliği almak isteyen katılanın daha önceden sayısal loto bayiliği almış bulunan bir tanıdığı vasıtasıyla sanık ile irtibat kurduğu, sanığın bu işi 10.000 TL bedelle gerçekleştirebileceği konusunda muhatabında güven uyandırdığı, katılanın aşamalı olarak sanığa ve yönlendirdiği hesaplara toplamda 10.000 TL ödeme yapmış olduğu halde kendisine bahsedilen işin sağlanmadığı gibi sürekli oyalandığı ve bu suretle aldatılan sanığın zarara uğratılmış bulunduğu iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,